Mijn meest gelezen

donderdag 7 juli 2011

Mijn beroepsdeformatie

Geen flauw idee waar je het nu over hebt, hoor ik weleens. Bij mij gaat nu echt helemaal het licht uit! Heb je jezelf weleens horen praten? Het is weleens goed dat mensen mij een spiegel voorhouden; dat moet ik eerlijk toegeven.

Zonder het te merken heeft namelijk ook bij mij de beruchte beroepsdeformatie toegeslagen. Computertermen als desktop, gateway, IP-nummer, SSID, BG-band, USB-poort, rebooten.. (en zo kan ik nog wel even doorgaan) rollen over tafel als ik bij mijn zwager even snel een laptopje draadloos het internet op help. Voor de huis-tuin-en-keuken-gebruiker allemaal onbegrijpelijke lulkoek, maar soms helpt het als je een beetje Engels kent.


De Engelse term any key betekent een willekeurige toets. Meestal staat er dan een boodschap op het scherm zoals: 'Press any key to continue'. Iemand die niet goed bekend is met de Engelse taal gaat soms op zoek naar een toets met het woord any er op. Om dat te voorkomen wordt ook wel: 'Press Enter to continue' gebruikt, aldus de Wikipedia.

Ik werk op een ICT-afdeling waar onze helpdesk nog regelmatig telefoontjes krijgt waar in godsnaam die verdomde any key zit. Op het toetsenbord of ergens op die zwarte kast die hier onder mijn bureau staat? Ik ben al een half uur aan het zoeken, vertellen ze er dan ook nog bij. Balorig geworden na het zoveelste telefoontje over hetzelfde onderwerp vroeg de dienstdoende collega ooit : Even denken ... Probeert u eens de F3-toets? Ja dat is hem, riep de klant blij door de telefoon. Bedankt!

Een paar weken later kwam een andere collega voor een printerstoring op de betreffende afdeling en merkte op dat er aan de rand van het beeldscherm zo'n geel Post-It briefje was geplakt. Verontrustend! Kennelijk had die gebruiker niet alleen moeite met de Engelse taal maar ook grote moeite om dingen te onthouden. We hebben er later met zijn allen hartelijk om moeten lachen. Op het briefje stond namelijk in dikke viltstift-letters geschreven 'Any key = F3'.








Follow
Delen? Ja graag!

donderdag 30 juni 2011

Mijn bedgeheimen

Samen het bed delen... Een mooie uitdrukking vind ik dat. Geschikt om je van alles bij voor te stellen. Je zou iemand kunnen vragen: Wil jij de helft van het bed of zal ik het in blokken van 20 bij 20 cm snijden en die om en om neerleggen? Of: Geef even een groot mes dan snij ik het bed precies in tweeën, kun jij de helft mee naar huis nemen. Er heeft mij eigenlijk nog nooit iemand gevraagd: wil je het bed met me delen? Het antwoord zou trouwens zijn: nee, hou het maar helemaal zelf.

Als je het bed met iemand deelt wordt dat trouwens altijd heel oneerlijk gedaan. De hele bevolking van het bed concentreert zich dan op een klein plekje, lekker gestapeld en flink aangestampt. Mijn ex en ik sliepen al jaren in een ouderwets tweepersoonsbed op één matras van 140 x 200, tot onze volle tevredenheid. Ook al ga je met regelmaat gewoon braaf slapen, omdat je samen op één grote matras ligt, kun je heerlijk lepeltje-lepeltje in slaap vallen, toch?

Opeens was er de verstelbare lits-jumeaux, iets dat iedereen beslist zou moeten hebben. Fijn als je ziek was of vermoeide benen had, plannen had om het ontbijt in bed te knoeien of wat dan ook. Dus de knip flink opengetrokken en we kochten twee aparte matrassen, twee éénpersoonsdekbedden, twee hoezen, kortom: de hele mikmak. En daar lagen we dan als prins en prinses gevangen op ons eigen luxe eiland. We zwaaiden vanuit de verte naar elkaar en glimlachten treurig voordat het licht uitging. De tocht naar het andere eind van de bedwereld werd toch wat minder vaak gemaakt. En zo koud in de winter als je na de expeditie terugkeerde naar je eigen Nova Zembla.

Om de zaak te redden hebben we later nog een echte "Love Bridge" aangeschaft. Dat is een wigvormig stuk schuimplastic bekleed met lakenstof, die de gleuf tussen de twee matrassen egaliseert. Ja ja, nou vergeet het maar.. Steevast na 5 minuten sex was het rotding tussen de matrassen door op de grond gevallen, schoven de matrassen plots uit elkaar en zat mijn mannelijkheid klem op een andere plaats dan waar ik deze bedoeld had!

Nadien is het nooit meer iets tussen ons geworden; we zijn gescheiden en zij woont nu samen met haar vriend. En gelukkig heb ik het ook weer helemaal voor elkaar want ik lig behaaglijk tegen mijn vriendin aangelepeld in haar oor te snurken.


Follow
Delen? Ja graag!