Mijn moeders servies

 Jarenlang had mijn schoonzus stad en land afgezocht naar ontbrekende bordjes en dekschalen van haar servies. Totdat -heel toevallig- het oude servies van mijn overleden moeder van exact dezelfde serie en kleur bleek te zijn. 

Op een paar butsjes na was alles nog in zeer goede staat want mijn moeder is er altijd heel zuinig op geweest. Als kind mochten we er alleen maar door een ruitje naar kijken. Slechts op feest- en verjaardagen kwam het uit de kast. Na het feestmaal werd het meteen afgewassen en voorzichtig,als een soort pronkstuk, in de vitrinekast teruggezet en het deurtje ging weer op slot.

Zelf heb ik weinig op met duur serviesgoed; ik eet net zo lekker van een mooi bord van de Hema of Ikea. Eeuwig zonde om het dan al twee jaar ongebruikt in mijn huis te laten staan als ik er een ander een groot plezier mee kan doen. Kortom: schoonzus blij, allemaal dezelfde bordjes en schalen erbij.



Vandaag lekker een vrije dag en weinig dringends te doen, dus ging ik vanmorgen gewapend met een groot pak keukenrollen naar mijn huis om het daar allemaal netjes voor het vervoer in te pakken.

Maar mijn zoon had er misschien grote moeite mee dat ik het servies van zijn oma zomaar de deur uit ging dragen, bedacht ik me ineens. En hij kent mijn schoonzus nog amper, dus ook nog eens weggegeven aan een voor hem wildvreemde! In de veronderstelling dat hij boven op zijn kamer was, en een beetje huiverig voor de confrontatie, sloop ik naar binnen...

Betrapt! Uitgerekend stond hij net in de keuken de vaatwasser uit te ruimen. Toen hij mij met al die keukenrollen zag binnensluipen, was zijn enige commentaar: "Zo ouwe, ga jij jezelf vanavond weer eens lekker verwennen?"




Follow
Delen? Ja graag!

Mijn beroepsdeformatie

Geen flauw idee waar je het nu over hebt, hoor ik weleens. Bij mij gaat nu echt helemaal het licht uit! Heb je jezelf weleens horen praten? Het is weleens goed dat mensen mij een spiegel voorhouden; dat moet ik eerlijk toegeven.

Zonder het te merken heeft namelijk ook bij mij de beruchte beroepsdeformatie toegeslagen. Computertermen als desktop, gateway, IP-nummer, SSID, BG-band, USB-poort, rebooten.. (en zo kan ik nog wel even doorgaan) rollen over tafel als ik bij mijn zwager even snel een laptopje draadloos het internet op help. Voor de huis-tuin-en-keuken-gebruiker allemaal onbegrijpelijke lulkoek, maar soms helpt het als je een beetje Engels kent.


De Engelse term any key betekent een willekeurige toets. Meestal staat er dan een boodschap op het scherm zoals: 'Press any key to continue'. Iemand die niet goed bekend is met de Engelse taal gaat soms op zoek naar een toets met het woord any er op. Om dat te voorkomen wordt ook wel: 'Press Enter to continue' gebruikt, aldus de Wikipedia.

Ik werk op een ICT-afdeling waar onze helpdesk nog regelmatig telefoontjes krijgt waar in godsnaam die verdomde any key zit. Op het toetsenbord of ergens op die zwarte kast die hier onder mijn bureau staat? Ik ben al een half uur aan het zoeken, vertellen ze er dan ook nog bij. Balorig geworden na het zoveelste telefoontje over hetzelfde onderwerp vroeg de dienstdoende collega ooit : Even denken ... Probeert u eens de F3-toets? Ja dat is hem, riep de klant blij door de telefoon. Bedankt!

Een paar weken later kwam een andere collega voor een printerstoring op de betreffende afdeling en merkte op dat er aan de rand van het beeldscherm zo'n geel Post-It briefje was geplakt. Verontrustend! Kennelijk had die gebruiker niet alleen moeite met de Engelse taal maar ook grote moeite om dingen te onthouden. We hebben er later met zijn allen hartelijk om moeten lachen. Op het briefje stond namelijk in dikke viltstift-letters geschreven 'Any key = F3'.

Follow
Delen? Ja graag!