Mijn rood? Nee, ik bedoel eigenlijk karmijnrood. In een gekke bui heb ik ooit verzonnen dat de titels van de teksten op dit blog altijd beginnen met het woord 'Mijn'. Vandaar misschien de woordspeling?
Overigens worden er steeds meer kleurschakeringen rood bij elkaar verzonnen. Hadden we al bloedrood, bordeaux-rood en het legendarische ferrari-rood, tegenwoordig kennen we ook knalrood of brandweerauto-rood. De laatste meestal in de speelgoedwinkel te vinden. In de cosmetica-branche kunnen ze er helemaal wat van: Chanel heeft het over Rouge Coco Shine, Estée Lauder over Plum Devine of zelfs Wet Cranberry
Ik ben vroeger altijd gek op blauw geweest, maar de laatste tijd is rood toch wel mijn favoriete kleur. De bekende bioloog en schrijver Midas Dekkers heeft er al een heel interessant boek over vol geschreven. Rood, een bekoring. Mooie titel. Rood staat voor wilskracht, energie, liefde en passie!
Om niet altijd maar te moeten jokken heb ik dat karmijnrood snel nog even opgezocht op internet. Tot mijn grote schrik zegt Museumkennis.nl er het volgende over: "Het pigment cochenille kan verkregen worden uit drie verschillende schildluissoorten. Bij de productie worden alleen vrouwtjesluizen gebruikt. De kleur van het pigment wordt karmijnrood genoemd." Gatverderrie, jak jak! Moest meteen aan die enge bloedluizen denken die ik weleens in mijn kippenhok aantrof. Brrr ... En ik altijd maar denken dat ze die kleurstof van bepaalde bloemen maakten of zoiets?
Laten we deze uitleg maar weer snel vergeten want dat karmijnrood is eigenlijk heel erg prachtig! Als ik ooit nog eens ga trouwen moest ze toch maar een trouwjurk in die kleur kopen.
